Anne, Beni Tenine ve Ruhuna Yakın, Korkulardan Uzak Tut

· 24 Nisan 2018

Anne, bebeğinin sana yakınlaşmasına; tenine, nefesine, ruhuna dokunarak büyümesine izin ver. Hayatlarının en azından ilk üç yılı boyunca size çok yakın olmalarına izin verin. Bu şekilde dünyaya güçlü ve cesur bir çocuk vereceksiniz. 

Bugün, çocuğunuzu fiziksel teması destekleyen bir ortamda büyütmenin önemini sizlerle paylaşacağız. Fiziksel temas en iyi uyarıcıdır; Çocukların gelişimine yardımcı olur, güvenliği ve refahı sağlar. Ayrıca dokunma, ses, koku alma ve duyusal uyaranlara karşı sinirsel bağlantıyı destekler.

“Hiç kimse korkunun eşliğinde zirveye ulaşamaz” —Publio Siro

Bu makalede, çocuğun temel içgüdülerinden bahsetmek için olgunlaşma alanından ve “korkudan kopmuş” bir çocuğun yetiştirilmesinin öneminden öteye geçmek istiyoruz. Günümüzde “bağlanma” kelimesi çok sık kullanılmakta, ancak devam etmeden önce bazı terimleri açıklığa kavuşturmalıyız.

Kişisel gelişim alanında, “bağlanma”, belirli şeylerin edinilmesi veya bir şeylerin bırakılmasına ilişkin fikrimizle ya da özgürlüğümüzü veya kimliğimizi engelleyen bağlantılar ile ilgilidir.

Öte yandan, bir çocuğun yetiştirilmesi bağlamında klasik Bowlby teorisi bulunmuştur. Çocuğun, kendi bağımsızlıklarını geliştirmelerine izin verecek olan, büyümelerini ve öz saygılarını artırmak için çocukla güçlü ve güvenli bir bağ kurmanın önemini hatırlatır.

Bu yazıda şunu önermek istiyoruz: yakın ilgi ve cilt teması sağlamanız siz ve çocuğunuz arasında olumlu bir bağ oluşturacaktır. Bu şekilde uzun vadede korkulardan, güvensizliklerden ve düşük öz saygısından uzak bir çocuk yetiştirebilirsiniz.

Korku yenidoğanın beynindeki en uygun içgüdüdür

yenidoğan bebek figürü

Anne karnından daha güvenli, mükemmel ve rahat bir yer yoktur. Burada kötü bir şey olmaz, her şey sakin, her şey sıcak, tatmin edici ve tahmin edilebilirdir. Ancak doğum, yenidoğanı çok garip ve yeni bir dünyaya maruz bırakır.

  • Duydukları ilk şey, annelerinin içlerinden söküp alınmış olmalarıdır. Daha sonra bir yabancı el onu alıp yıkar, tartar ve ilgilenir.

Daha sonra, annelerini ilk kez tanıyıp ve hissettikten sonra, ara sıra beşiğe yatırıldıklarını ve burasının ıssız ve karanlık olduğunu fark ederler. Korku her yanlarını kaplar, terk edilmekten ve hayata devam edemeyeceklerinden korkarlar.

Yeni doğdum, her şey beni korkutuyor

Bebekler olgunlaşmamış beyinlerle doğarlar. Onlar içgüdüler ve ihtiyaçlar tarafından yönetilir ve istedikleri tek şey kendilerini güvende hissetmek, sevilmek ve beslenmektir.

İlk birkaç ayda, yenidoğanları gerçekten dehşete düşüren bir şey varsa, annelerinden ayrılmaktır. Bu dönemde beşiğe bırakılmış olmanın terk edildikleri anlamına gelmediğini anlayamıyorlar. Annelerinin sıcaklığını belli bir anda hissetmezlerse, bunun kötü bir şeylerin olacağı anlamına gelmediğini anlayamazlar.
Korku içgüdüsü, eşsiz bir amaca sahip olan doğal bir tepkidir: uyum sağlamalarına yardımcı olmak. Bu nedenle gereksiz yere bu duyguyu yoğunlaştırmaktan kaçınalım.

Korkudan kurtulmak, günlük bir yatırımdır

bebeğini tutan anne

Ebeveynlik ve çocuk psikolojisi uzmanları bize bebeklerin yüzde 35’inin güvensiz bağlar geliştirdiğini söylüyor. Bu durum, ebeveynlerin erken yaşlardan itibaren duygusal ilgiyi desteklemediği bir ortamda büyümeye bağlı olabilir. Ebeveynlerin ağladıklarında çocuklarıyla ilgilenmediği ya da çocukların ihtiyaç duyduklarında onlara bakan kişilere güvenemeyeceğinin algılandığı bir ortamdır bu.

Bu bağlanma eksikliği kesinlikle zihinlerinde ciddi bir etkiye neden olmaktadır.

“Beni en çok korkutan şey, korkunun kendisi.” —Michel Eyquem de Montaigne

Güvensiz bir bağlanma, çocukların bağımlı olmasına neden olur. Onlar her zaman güvensizliklerine ve kaygılarına “bağlanırlar”. Bu öfkeye bağlanmış olarak bu duyguyu nasıl yönelteceklerini hâlâ bilmemektedirler ve yavaş yavaş itaatsizlik, kızgınlık veya diğer zorlayıcı davranışlar ortaya çıkar.

Çocuğunuzu korkularından “koparmak” için nasıl teşvik edersiniz?

Bebeğinizin anlaşılması ve gözetilmesi gereken sonsuz ihtiyaçları olduğunu anlamalısınız.

  • Her bebeğin benzersiz olduğunu unutmayın. Bazı çocuklar, diğerlerine göre çok daha talepkar ve ihtiyaç sahibi olabilir.
  • Ağladığında dikkat edin.
  • Onları daima kendinize yakın tutun. Çalışıyor ya da ev dışında çok zaman geçiriyorsanız, eve geldiğinizde, klasik bebek taşıyıcıları kullanarak cildinize ve göğsünüze yakın tutun.
  • Tüm duygularını anlayın, duygularına yaptırımda bulunmayın ya da onları yoğunlaştırmayın. Her şey sabırlı ve her zaman yakın olmak, şefkat göstermek ve kurallarınız konusunda tutarlı olmakla ilgilidir.
  • Korkularını tanıyın.
  • Yavaş yavaş onların sinir bozukluğuna olan toleranslarını geliştirmeye çalışın.

Son olarak, onları cesaretlendirmeyi ve kendi öz saygılarını oluşturmayı unutmayın. Onlara güvendiğinizi gösterin. Sizi yaşamlarındaki bu harika ve temel figür olarak görmelerine izin verin. Onlara daima güvenlik, cesaret, şefkat ve yakınlık gösteren bir figür.

Bunlar da ilginizi çekebilir