Neden İkinci Çocuğumuz Daha İtaatsizdir?

İkinci çocukla her şey daha fazla organizasyon gerektiriyor. Ve tahmin edin bakalım bu rolü genelde kim üstleniyor? Doğru bildiniz, ebeveynler.
Neden İkinci Çocuğumuz Daha İtaatsizdir?

Son Güncelleme: 21 Mart, 2021

İstisnası olmayan bir kural olmasa da, küçük çocukların ikinci kardeşe göre daha az disiplinli ve itaatkar olma olasılığı daha yüksektir. Bakalım neden. İkinci kez anne olduğumuzda, ikinci çocuğumuz ilk doğan çocuğa göre bize biraz daha yaramaz gelebilir ve bu da genellikle nedenlerinin ne olduğunu merak etmemize neden olur.

Nedenlerine geçmeden önce, herkesi kapsayan bir açıklama yapmamız kesinlikle yanlış bir yaklaşım olacaktır. Çünkü her aile farklıdır ve elbette tüm çocuklar aynı değildir.

Her çocuğun farklı bir evren olduğunu dinleyip durduk. Bundan daha da doğru bir şey yoktur. Biz yetişkinler, bizi birey yapan doğuştan gelen farkı da muhafaza ediyoruz.

Ancak hesaba katmamız gereken bir unsur daha vardır. Her çocuğun davranış şekli, faaliyet gösterdiği çevreden etkilenir. Diğer bir deyişle, ailede başka çocuklar varsa, anaokuluna ilk kez gittikleri yaş, onlara bakmakla sorumlu yetişkin – ebeveynleri, büyükanne ve büyükbabaları veya çocuk bakıcısı – ya da rekreasyona yaratacak kendine uygun olan alanlar, çocuğun davranışını etkileyen faktörlerdir.

Çocuklar karşısında aile

ikinci çocuk

Kısacası, çocuğun kişiliğini şekillendirmeye yardımcı olan birkaç durum vardır. Bunların arasında, diğerlerinin çok üstünde öne çıkan bir tane unsur vardır: ebeveynlerin her çocuğa gösterdiği muamele.

Ebeveynler, ebeveynlik kurallarının her bir çocuğumuz için aynı olduğunu şiddetle savunuruz, ancak dışarıdan bakıldığında, evin en küçüğü tarafından uygun boyutlarında algılanan bazı değişkenler vardır. Neyden mi bahsediyoruz?

Ebeveynler, kendilerini ikinci çocukla ilkinden daha rahat hissederler. Karmaşık ebeveynlik görevinde yeni olduğumuzda, anne ve baba, çocuğun tüm ihtiyaçlarını karşılamak ve güvenliklerini sağlamak amacıyla çocuğun her adımına daha özen gösteririz.

Aşırı korumacılık

Küçük kardeşler karakter, yaramazlık ve yeni şeyler keşfetmede büyük kardeşlerini geçerler.

Ancak bazen, ince sağduyu çizgisini aşarız ve sonunda çocuğumuzun gölgesi haline gelen aşırı koruyucu ebeveynler oluruz. Aslında, bizim için büyük bir yenilik olduğu ortaya çıkan her anı belgelemek için sık sık küçük olanı fotoğraflar ve filme alırız: ilk kelimesi, ilk meyvesi, ilk yürüyüşü, aklımıza ilk gelenler.

İkinci çocukla, kamerayı bütün gün elimizde tutmayı bıraktık. Adımlarının her birini kayda almak artık bizim bir önceliğimiz değil. Zaman ve dikkat, iki çocuk arasında dengeli bir şekilde paylaştırılmalıdır ve bu konuda, kesinlikle başarısız olsak da, tüm çabamızı gösteririz.

Büyük olanla gidilen yol, ağabeyine göre küçük olana daha fazla özgürlük verecek küçük bir eylem alanı yaratmamıza izin vermemize yardımcı olur ve şüphesiz kendini daha özgüvende hisseder, daha cüretkar ve daha istekli olur. Daha fazla şey deneyimlemeye cesaret eder.

Ebeveyn olarak bizler, ilk çocuklarımıza karşı daha rahat oluruz.

Aslında, Avrupa ve Amerika’da yapılan bilimsel araştırmalar, ikinci çocuğun genellikle daha saygısız ve maceracı olduğu hipoteziyle örtüşüyor. İkinci çocuk kuralların ve disiplinin ne olduğuna dair farklı bir anlayışla büyür, böylece ailenin diğer üyeleri arasında yer açmaya çalışır.

Bunun nedeni ikinci çocuğu daha az umursamamız değildir. Ama bu, ilk doğanın keyfini çıkarmadığı bir özgürlükle başa çıkmak için kullandığı küçük bir boşluğa dönüşür.

En büyük çocuğun ardından

bir agağa dayamış duran iki çocuk

Öğrenmenin en kolay yolu örneklemedir. Bir çocuğa kaç kere mobilyadan inmesini ya da yere yiyecek fırlatmamasını söylediğiniz önemli değildir.

Küçük olan, büyük olanın bu maskaralıkları yaptığını görürse, onları normal bir şey olarak tekrarlayacaktır ve muhtemelen ebeveynlerinin dikkatini çekmek için kendisine rakip olarak gördüğü kardeşinin sınırlarını aşacaktır.

Böyle görüldüğünde, en büyüğü adını bir duvara yazarsa, en küçüğü adını karalayacak ve ayrıca bir fark yaratmak için tüm duvarı kaplayan bir manzara çizecektir.

Bu da yetmezmiş gibi küçük olan küçük olmasından büyük mutluluk duyacaktır. İlk başından beri büyük  kardeşi de olmak üzere etrafındaki kişilerin şirinlik ve rahatlık sağlayarak kendisine evin kralı veya kraliçesi davrandığını bilecektir. Bu da işleri kendi istediği gibi yapma yetkisini kendisinde görmek için yeterli olacaktır.

İlgini çekebilir ...
Kardeş Sahibi Olmak Bir Hazinedir
Ben anneyimRead it in Ben anneyim
Kardeş Sahibi Olmak Bir Hazinedir

Kardeş sahibi olmak, birbirinin tüm hayallerini ve gün içinde yaşadıklarını paylaşarak her zaman birbirinin yanında olmak demektir.