Eşcinsel Çiftler İçin Taşıyıcı Anne Yöntemi ile Çocuk Sahibi Olmak

5 Ekim 2019
Taşıyıcı anne yöntemi, lezbiyen çiftlerin hamilelik sürecini ve anneliği paylaşmasına yardımcı olan bir yardımla üreme yöntemidir.

Aile yapıları gün geçtikçe değişmektedir. Bugünlerde teknolojik gelişmeler, aile yapılarının çeşitlenmesine ve herkesin ebeveyn olma hayalini gerçekleştirmesine daha fazla imkan tanımaktadır. Bir yardımla üreme yöntemi olarak taşıyıcı anne yöntemi, her biri hamilelik sürecinin bir parçası olmak isteyen eşcinsel çiftler için harika bir seçenektir.

taşıyıcı anne yöntemi

Yardımla üreme

Günümüzde yardımla üreme yöntemleri, eskiye göre daha çok insan tarafından tercih edilmektedir. Artık, pek çok kadın daha geç yaşta anne olmayı seçmektedir. Ayrıca, geleneksel aile yapısı, tek ebeveyn ya da gey veya lezbiyen çiftlerin ebeveyn olması gibi durumlarla daha çeşitli hale gelmiştir.

Son teknolojik gelişmeler sayesinde yardımla üreme yöntemleri, her insanın özel durumuna göre uygun olacak şekilde seçenek sunabilmektedir. Yardımla üremeye dair en yaygın kullanılan yöntem tüp bebek yöntemi ve suni döllenme yöntemidir.

Bununla beraber, özellikle lezbiyen çiftlere avantaj sağlayan başka bir prosedür de bulunmaktadır: Taşıyıcı Anne Yöntemi.

Taşıyıcı Anne Yöntemi nedir?

Taşıyıcı Anne Yöntemi, lezbiyen çiftlerden her birinin sürecin bir parçası olabilmesini sağlayan bir yardımla üreme yöntemidir. Bu yöntemde, iki kadın da süreçte aktif rol alır.

Eşlerden birisi yumurtayı veren ve genetik anne olan kişidir. Diğeri ise, partnerinin yumurtası ve sperm donörünün spermi ile döllenmiş yumurtayı taşıyacak olandır. Bahsi geçen ikinci kadın, gebe kalacak ve doğum yapacak olan eştir.

Kimler Taşıyıcı Anne Yöntemini kullanabilir?

  • İsteklerine bağlı olarak. Çift olan iki kadın da anneliği paylaşmak ve yeni bir insana can vermek sürecinde aktif rol almak istediğinde bu yönteme başvurulabilir.
  • Tıbbi nedenlerden dolayı. Kadınlardan birinin, oosit eksikliği, hormonal bozukluk ya da genetik bir hastalığı çocuğa taşıma riski bulunuyorsa bu yöntem tercih edilebilir.
  • Yasal gereklilikler sebebiyle. Belli ülkelerde, sadece yasal olarak evli olan kişiler bu yönteme başvurabilmektedir. Ayrıca, çiftin yasal olarak evli olması, çocuğun iki annesi olduğunu göstermekte de kolaylık sağlamaktadır.
taşıyıcı anne yöntemi

Genetik annenin rolü

Yumurtasını verecek olan kadın, günlük enjeksiyonlar ile yumurtanın uyarılması tedavisinden geçecektir. Bu hormonal tedavi 10 ya da 20 gün sürebilir ve tedavi esnasında kadın normal şartlarda olacağının aksine bir yerine birkaç yumurta üretebilir.

Bu durum çok faydalıdır çünkü, kadının tekrar baştan tedaviye girmeden döllenme yapılmasına imkan tanır. Bundan sonra ve yumurtalar gerekli boyuta ve sayıya ulaştığında, yumurtaların yeterince olgunlaştığından emin olmak için müstakbel anneye bir doz HCG hormonu verilir.

36 saat sonra, yumurtalar, iğne ile organ içine girilerek (ponksiyon) çıkartılır. Bu çıkartma süreci, acısız bir prosedürdür ve yaklaşık 15 dakika sürer. Bu uygulama, genel anestezi yapılarak ve vajinal kanala bir tübün yerleştirilmesiyle gerçekleştirilen cerrahi bir operasyondur.

Yumurtalar çıkartıldıktan sonra, tüp içerisinde donör sperm ile döllenmesi sağlanır. Ardından, embriyolar, aralarından en uygun olanı seçmek için üç ila beş gün arasında gözlemlenir ve sınıflandırılır. 

ultrason muayenesi

Gebe olacak annenin rolü

Partneri yumurtalık uyarılması sürecinden geçerken, gebe kalacak anne de östrojen ve progesteron terapisi alır. Bu sayede, doğru endrometrial kalınlık oluşturularak embriyonun rahme tutunma şansı artırılmış olur.

Endometriyal duvar hazır olduğunda, seçilen en uygun embriyo rahim boşluğuna yerleştirilir. Bu, bir tüp aracılığıyla yapılan hızlı ve acısız bir süreçtir ve anestezi ya da operasyon sonrası bakım gerektirmez.

Transfer gerçekleştirildikten yaklaşık 11 gün sonra eğer gebelik testi pozitifse bu, prosedürün başarılı olduğu anlamına gelir ve buradan sonrasında jinekoloğunuz devreye girer.

  • Marcos, C., Dolz, M., Abad de Velasco, L., & Bonilla-Musoles, F. (2006). Influencia del grosor endometrial en la aparición de gestación ectópica tras un procedimiento de fecundación in vitro-TE. Rev Iberoamericana Fertil23, 349-354.
  • Kushner-Dávalos, L. (2010). La fertilización in vitro: beneficios, riesgos y futuro. Revista Científica Ciencia Médica13(2), 77-80.