Siz Bebeğinizin Yuvasısınız

16 Aralık, 2018

Siz bebeğinizin evi, küçük ve büyülü evrenisiniz. Siz onun besin kaynağı, sığınağı ve tükenmez şefkat kaynağısınız. Siz çocuğunuzun her şeyisiniz.

Aynı zamanda çocuğunuz sayesinde hayatınız, daha önce hiç hissetmediğiniz sevinç, umut, hayal ve duygularla dolup taşar.

Bilim dergisi “LiveScience” tarafından yayınlanan bir çalışmaya göre, annelik birçok nedenden dolayı benzersiz ve istisnadır.

Öyle ki, çoğu zaman, anne olduğumuzda bunun içimizde kaç değişiklik meydana getirdiğini anlayamıyoruz. Bedenlerimiz, beynimiz ve hatta dünyayı görüş şeklimiz değişir.

Ebeveyn olmanın erkekler için de özel bir zaman olduğunu akılda tutmak çok önemlidir. Babalar genellikle eşlerinin hamileliğinde hassaslaşırlar, kısa bir süre içinde kollarında yeni bir hayat tutacaklarını bilirler.

Bütün bu olaylar, kulağa tuhaf gelse de her zaman beklendiği gibi neşe ve mutluluk getirmez.

Chapel Hill School of Medicine Kuzey Carolina Üniversitesi Perinatoloji Psikiyatrisi Birimi Direktörü ve aynı kurumda psikoloji profesörü Mary Kimmel bu konuya değiniyor.

Birçok kadın hamilelik sırasında korku yaşadığını belirtir. Kendilerine bunun üstesinden gelip gelemeyeceklerini sorarlar, kişisel ve ekonomik istikrarları konusunda endişelenirler.

Bazen bebeğin babasıyla ilişkilerinin sürüp sürmeyeceği konusunda endişelenirler. Bir anne, kendisinin ve bebeğinin, destek konusunda ailesi ve arkadaşlarına güvenip güvenemeyeceğini sorabilir.

Küçüklerimiz için her şey anlamına geldiğimiz gerçeği bazen bizi neşe ve şaşkınlıkla doldurur. Diğer zamanlarda, bu aynı düşünce bizi endişe ve kaygı ile üzer. Şu an bilmelisiniz ki bu normal, mantıklı ve hatta standarttır.

Çocuk sahibi olmak sadece bir sorumluluk değildir, cesaret anlamına gelir. En zor anlarda bile yaşamla yüzleşmek demektir. Çünkü bebeğinizin evi, sığınağı ve dünyayla olan bağlantısı sizsiniz.

Ben senin bebeğinim, senin içindeydim, duygularını hissediyorum … O yüzden korkma

annesinin karnında bebek

Korkma. Gelecek korkusu için bir sebep yok. Şu anın, şimdi ve burası, mutluluk ve umutla dolu.

Korku ve güvensizliklerinizin kalbinizde ağırlık yapmasına izin vermeyin. Bazen anneler olarak yaşadığımız stres, rahmin sakin ortamına ulaşır. Kanımızdaki kortizol, gelişmekte olan bebeklerimizi çevreleyen amniyotik sıvıya nüfuz eder.

Büyümekte olan fetüsü etkileyen sadece yediğimiz yiyecekler değildir. Hissettikleriniz, yaşadıklarınız, güldüğünüz ve ağladığınız zamanlar bebeğinize bir yankı gibi ulaşabilir. Bunlar çocuğunuzun rahminizdeki yaşamının her aşamasında ona eşlik eden görünmez besin ve okşayışlardır.

Öyleyse, şunu unutma anne: bebeğin mutlu olmanı istiyor. Hayatının her günü rüyalar, fikirler ve umutlarla dolu uyanmanı istiyor. Bebeğin, yeni zorluklar üstlenmeye hazır ve istekli olmanı istiyor.

Çocuğunuz kim olduğunuzu biliyor; cesur ve yoluna çıkan herhangi bir şeyi üstlenebiliyorsun. Tek gördüğü, sevgili çocuğu için ne istediğini ve ne istemediğini bilen güzel bir kadın.

Her gün kendinize bakmanın ve kendi duygularınıza ve psikolojik iyiliğinize bakmanın önemini asla gözden kaçırmayın. Kendinize bakmak, çocuklarınıza en iyi şekilde yardımcı olmanızı sağlayacaktır.

Her zaman bebeğinizin yuvası olacaksınız

anne karnında bebek

Denir ki çocuklarımızı 9 ay karnımızda, 3 yıl kollarımızda ve sonsuza dek kalbimizde taşırız.

Bizler çocuklarımızın eviyiz. Bu geçmişte doğruydu ve günümüzde de doğru. Bu düşünce sizi aşırı koruyucu yapmaz ve anne-çocuk bağını zehirli kılmaz.

Çünkü en bilge ev, kapıları her zaman açık olandır. Sakinleri, istedikleri zaman gelip gitmek için özgür olan bir ev. Ve aynı zamanda, her zaman geri dönmek için bekliyoruz.

Bununla birlikte, ebeveyn olarak hatırlamamız gereken bir şey de, bu evin, çocuklarımızın küçük olduğu zamanlarda en önemli olduğudur. Bu ilk yıllarda bağların inşa edilmesi gerekir.

Çocuğunuzun hayatının bu ilk aşaması, doğumdan birkaç yıl sonra uzayan hoşgörüsüzlük olarak adlandırılır.

Bebekler bu aşamada fiziksel yakınlığımıza hayatlarında herhangi bir zamandan daha fazla ihtiyaç duyarlar. Cildimiz, okşayışlarımız ve sözlerimiz, büyümeye devam ederken bebeklerimizi barındıran görünmez bir rahim yaratır.

Ve zaman geldiğinde, çocuklarımız özgürlük, bağımsızlık ve harekete adım atacaklar.

Şunu asla unutmayın: Çocuğunuz bunu söze dökmese bile, onun için her şeysiniz. Beslenme kaynağı, sıcaklığı, uyuduğu kucak ve üzerinde büyüyüp ve olgunlaşacağı göğüs.

Kendinizle ilgilenmeyi bir öncelik haline getirin. Mutlu olun, cesur olun ve çocuğunuzun sevdiği ve hak ettiği kişi olarak kendinizi geliştirin.

  • Bowlby, J. (1986). Vínculos afectivos: formación, desarrollo y pérdida. Madrid: Morata.
  • Bowlby, J. (1995). Teoría del apego. Lebovici, Weil-HalpernF.
  • Garrido-Rojas, L. (2006). Apego, emoción y regulación emocional. Implicaciones para la salud. Revista latinoamericana de psicología, 38(3), 493-507. https://www.redalyc.org/pdf/805/80538304.pdf
  • Marrone, M., Diamond, N., Juri, L., & Bleichmar, H. (2001). La teoría del apego: un enfoque actual. Madrid: Psimática.
  • Moneta, M. (2003). El Apego. Aspectos clínicos y psicobiológicos de la díada madre-hijo. Santiago: Cuatro Vientos