Sadece Annelerin Düşündüğü 31 Şey

04 Ocak, 2019

Bu yazıda, yalnızca annelerin düşündüğü 31 şeyi sizinle paylaşacağız. Yeterli bilgiye sahip olmadığımız zamanlarda bizi yoğun bir endişe kaplar ve kendimize hiç alışılmadık sorular sorarız.

Bazen aklımıza gelen her şeyi onlara sormak için çocuk doktorumuzu bile ararız. Anne olmak, sürekli olarak çocuklarımızın durumlarından endişelenmekle eş anlamlıdır.

Hamile olduğumuzu anladığımız andan itibaren, aklımızda bir dizi şey dolaşmaya başlar.

Size harika bir haber verelim, bu durum hiç bitmez!

Anne olmanın bir son kullanma tarihi yoktur – onlar için her zaman endişelenir ve sürekli çocuklarımızı düşünürüz.

Anneler en iyi doktorlardır,

Ateşli geçirdiğimiz gecelerde.

Anneler en iyi kuyumculardır,

Onlar hatalarımızı düzeltir.

Anneler birer heykeltraş olarak doğarlar,

Ve daha iyi bir gelecek için faydalı ve sağlıklı çocuklar yetiştirirler.

-Eliseo Leon Pretell-

Bu yazıda, annelerin, hamile kaldıkları andan itibaren, çocukları büyüyene kadar yaşadıkları 31 ortak şeyi sizlerle paylaşıyoruz.

Hamilelik sırasında

ultrasonda gebelik

  • Üçüncü ayıma ulaşana kadar arkadaşlarıma hamileliğimi bildirmeyeceğim. Negatif enerjiye sahip kişiler, sadece sorunlara neden olacağından dolayı hamileliğim süresince etrafımda olmamalılar.
  • Çocuğum düzgün gelişiyor mu? Kadın doğum uzmanı ilk ultrasonu 4 saat kadar inceleyecek. Doktor fetüsü baştan aşağı incelemek zorundadır. Sabırlı olsanız iyi olur.
  • Umarım çocuğum …….. (eşinin bir akrabasının adı) gibi görünmez. Allah yardımcım olsun.
  • Bebeğim doğduğunda ağlamazsa ne olur? Ne yapmalıyım?

Doğum sırasında

  • Doktor, bebeğimi doğru kontrol etti mi? El ve ayak parmaklarını saydılar mı? Çocuğum tam mı?
  • Her şey yolunda mı? Doktorla konuştunuz mu? Benden bir şey mi saklıyorsunuz?
  • Çocuk doğru bir şekilde nefes alıyor mu? Onu şimdi eve götürebilir miyim?
  • Gerçekten kimse bir şey sormadan buradan bebeğimle birlikte çıkıp gidebilir miyim? Ya onu çalıyor olsaydım?

Bebeğinizi eve götürürken

bebeğiyle gülen kadın

  • Bebeğime iyi bakabilecek miyim?
  • Bu çok büyük ve yorucu bir sorumluluk. Daha eğlenceli olacağını düşünmüştüm.
  • Bebeğimi düzgün beslemeye yetecek kadar sütüm olacak mı?
  • Neden uyurken nefes almayı kesiyorlar? Sanırım onu izlemeye devam etsem daha iyi olur.
  • Bebeğimin vüzudunun içi de tam mı? Yoksa kimsenin tespit etmediği bir tür iç anomalisi mi var ? Hemen çocuk doktorumu aramalıyım.
  • Sadece emzirme yoluyla bebeğimin su ihtiyacı yeterince karşılanacak mı? En iyisi ona biraz su vereyim. Ya da hayır, muhtemelen bunu yapmamalıyım.
  • Kaka yapmadan geçen iki gün. Biberonu düzgün bir şekilde hazırladım mı? Bir şeyler ters mi gidiyor?
  • Bebek neden bu kadar çok ağlıyor? Ağlamalarını doğru şekilde yorumluyor muyum?
  • Çok yorgunum ve depresyondayım. Bu beni kötü bir anne yapar mı?
  • Kıyafetlerimi hala değiştiremedim. Ama bebeğin kıyafetlerini bugün tam 5 kez değiştirdim. Bu biraz haksızlık gibi görünüyor.
  • Hayal ettiğim bu değildi. Ağlamak istiyorum.
  • Neden bebeğin ilk dişi hala çıkmadı? Bir sorun mu var?
  • Neden bebek kendi başına oturamıyor? Neler oluyor?

Çalışmaya başladığınızda veya bebeğinizi bir yere bıraktığınızda

  • Saatlerdir özgürüm! Neden bu kadar mutlu hissediyorum?
  • Bebeğimi ona bakması için başka birisine bıraktığımdan dolayı kendimi suçlu hissediyorum. Gün boyunca bebeğe bakabilirim ve gece boyunca çalışabilirim… bu fikir hiç de çılgınca değil!
  • Sorumluluklarımdan kaçtığımı hissediyorum, ama çalışmam gerek. Çok karmaşık hislerim var! Aahh! Kendimi kötü bir anne gibi hissediyorum.
  • Bebek düzgün yiyor mu? Kötü mü hissediyor?
  • Ya ona vurur ya da zarar verirlerse? Böyle bir şey olduğunu öğrenirsem, benim kötü tarafımı görecekler.
  • Çocuğum 3 yaşına kadar bez kullanmaya devam ederse ne yapacağım?
  • Çocuk doktorumun muayenehanesi güvenli mi? Çocuğum diğer çocuklardan hastalık kapar mı? Muayenehaneyi iki alana ayırmalılar: Biri sağlıklı çocuklar için, diğeri hasta çocuklar için.
  • Büyükannesi ve dedesi bebeğimi aşırı besliyor. Umarım aşırı kilolu olmaz.
  • Büyükannesi ve dedesi onunla ilgilendikten sonra çocuğum eve “şımarmış” olarak dönüyor. Beni yetiştirirlerken, daha katı davranıyorlardı. Bebek onlarla her istediğini yapıyor, ama sessiz kalsam daha iyi olur. Durumu daha stresli hale getirmek istemiyorum.

Ve liste uzayıp gider …

Çocuk büyüdükçe, yeni bir “endişe ve soru” setine daha sahip oluruz. Çocuğumuz bizimle birlikte olmadığında endişeleniriz: “Ya onu kaçırırlarsa? Neden beni aramıyor? Bir kaza geçirmiş olabilir mi? ”

Bu nedenle, bir annenin sevgisinin ve endişelerinin asla bitmeyeceği sonucuna varabiliriz.